အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ၾကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မိန္႔ခြန္းေကာက္ႏုတ္ခ်က္
(ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြဘေလာ့မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္)
ေပးပို႔သူ - ေအာင္ေဇယ်

ဖက္ဆစ္တိုက္ဖ်က္ေရး ျပည္သူ႔လြတ္လပ္ေရး

(၁၉၄၅ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ စတုတၳအႀကိမ္ေျမာက္ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ား အစည္းအေ၀းတြင္
ႁမြက္ၾကားသည့္ မိန္႔ခြန္းမွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ …) 

“ဖက္ဆစ္၀ါဒ ကမၻာမွာ ပေပ်ာက္ေရးကို က်ေနာ္တို႔ ရည္႐ြယ္ခ်က္ထဲမွာ ထည့္ထားတယ္။ ကမာၻမွာ အဲဒီ၀ါဒမ်ဳိး ကို တိုက္ဖ်က္မယ့္လူေတြနဲ႔ အျမဲပူးေပါင္းၿပီး အခြင့္အာဏာရတိုင္း ေဆာင္႐ြက္ဖို႔ပဲ။ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္မွာ ဒီ၀ါဒမ်ဳိး လံုး၀မရွိႏိုင္ေအာင္ လုပ္ရမယ္။ အာဏာရွင္၀ါဒ၊ လူမ်ဳိးအခ်င္းခ်င္း မုန္းတီးေရး၀ါဒ၊ ဂ်ပန္ျပည္မွာလို စစ္ကသာ လႊမ္းမိုးရမယ္ဆိုတဲ့ စစ္ဖက္အာဏာရွင္စနစ္၊ သက္ဦးဆံပိုင္ ရွင္ဘုရင္ စနစ္၀ါဒ၊ အဲဒီ၀ါဒမ်ဳိး အငယ္စားျဖစ္တဲ့ ပေဒသရာဇ္ ၿမိဳ႕စားရြာစား၀ါဒ (Feudalism) အထက္ကသာ ခန္႔ထားၿပီး တိုင္းသူျပည္သား ဆႏၵအရ မဟုတ္ဘဲ တိုင္းသူျပည္သားေတြႏွင့္ ကင္းကြာၿပီး မင္းစိတ္ေပါက္တဲ့ အရာရွိေတြ ျခယ္လွယ္တဲ့ စနစ္ဆိုးတမ်ဳိးရွိေနရင္ အမ်ားျပည္သူတို႔ ဆႏၵႏွင့္ လုပ္ကိုင္ရတဲ့ ဒီမိုကေရစီ၀ါဒ ေခတ္မစားႏိုင္တဲ့ ဖက္ဆစ္၀ါဒ ဆင္တူ႐ိုးမွားေတြ ေပၚလာႏိုင္တယ္။ ဒီ၀ါဒမ်ဳိးေတြ ေပၚလာရင္ တိုင္းသူျပည္သားေတြဟာ လြပ္လပ္ေရး ဆိုတာကို မရႏိုင္ေတာ့ဘူး။

ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ဟာ ဒီမိုကေရစီ၀ါဒကိုသာ ေခတ္စားေအာင္ လုပ္ရမယ္။ အဲဒီ၀ါဒမ်ဳိးအရသာ လြပ္လပ္တဲ့ ဗမာႏိုင္ငံ ထူေထာင္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမယ္။ ဒါမ်ဳိးမလုပ္ႏိုင္ရင္ ဗမာျပည္က လူေတြဟာလည္း နစ္နာမယ္။ က်ေနာ္တို႔ ျပည္ကိုလည္း ကမာၻက ၾကည့္ေနလို႔ မရတဲ့တေန႔ ဂ်ပန္နဲ႔ ဂ်ာမနီ၀ိုင္းၿပီး အႏွိမ္ခံရသလို အႏွိမ္ခံရမယ္ဆိုတာ သတိခ်ပ္ၾကရမယ္။ ဒီမိုကေရစီ၀ါဒသာ လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ ဆီေလ်ာ္တယ္။ ဒီ၀ါဒသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို အားေပးတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီ၀ါဒကိုသာ က်ေနာ္တို႔ ရည္႐ြယ္ရမယ္။ ဒါျဖင့္ ဒီ၀ါဒဟာ ဘာလဲဆိုတာကိုလည္း ရွင္းျပခ်င္ေသးတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အျမင္အရဆိုရင္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈဟာ လူတဦးထဲက ေခါင္းေဆာင္မႈမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲနဲ႔အဖြဲ႕နဲ႔ ေခါင္းေဆာင္မႈမ်ဳိး ျဖစ္ရမယ္။ အဖြဲ႕ရဲ႕ဆႏၵမဟုတ္ဘဲ ငါ့ဆႏၵ ငါ့သေဘာလုပ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ၊ အဖြဲ႕ရဲ႕ဆႏၵယူၿပီး အဖြဲ႕ရဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာရွိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈမ်ဳိး ျဖစ္ရမယ္။ လူမ်ဳိးေရး တရားဟာလည္း ငါ့လူမ်ဳိးမွ ငါ့လူမ်ဳိး၊ တျခားလူမ်ဳိးေတြဟာ ငါ့ေလာက္မျမတ္၊ ငါ့လူမ်ဳိးသာ ကမာၻကိုု ႀကီးစိုးရမယ္ဆိုတဲ့ က်ဥ္းေျမာင္းေသးသိမ္တဲ့ လူမ်ဳိးေရးတရား မဟုတ္ဘဲ ကိုယ့္လူမ်ဳိး ကိုယ္ခ်စ္ခင္ေသာ္လည္း တျခားလူမ်ဳိးမ်ားကို မုန္းတီးျခင္း၊ အထင္ေသးျခင္း မျဖစ္ဘဲ ကမာၻမွာ တုိင္းျပည္အခ်င္းခ်င္း သင့္ျမတ္စြာ တဦးအက်ဳိးတဦး ျဖစ္ပြားေစေအာင္ ေဆာင္႐ြက္တဲ့ လူမ်ဳိးေရး တရားမ်ဳိးလည္း ျဖစ္ရမယ္။ ဂ်ပန္ျပည္မွာလို စစ္ဘက္က လက္၀ါးႀကီးအုပ္ၿပီး တိုင္းျပည္လႊတ္ေတာ္က ဘာမွအစိုးမရတဲ့ စစ္အာဏာရွင္၀ါဒမ်ဳိး မရွိရေအာင္ စစ္ဖက္ကို တိုင္းျပည္လႊတ္ေတာ္က အုပ္စိုးႏိုင္ခြင့္ရွိရမယ္။

ေနာက္ လြတ္လပ္စြာ ေဖာ္ျပခြင့္ စည္း႐ုံးခြင့္ အစည္းေ၀းေခၚခြင့္နဲ႔ စီတန္းလမ္းေလွ်ာက္ခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေတာခြင့္၊ ကိုးကြယ္လိုရာ ဘာသာ ကိုးကြယ္ခြင့္၊ တရားနဲ႔ မညီေသာ အဖမး္အဆီး အခ်ဳပ္အေႏွာင္မွ ကင္းလြတ္ခြင့၊္ ကိုယ္ေရး လြတ္လပ္ခြင့္၊ ကိုယ့္အိမ္ ကိုယ့္ရာႏွင့္ ေနထိုင္ျခင္းကို မတရားသျဖင့္ ေႏွာင့္ယွက္ျခင္းမွ ကင္းလြတ္ခြင့္၊ လူတိုင္း ပညာသင္ၾကားႏိုင္ခြင့္၊ အခမဲ့ ေဆး၀ါး အကူအညီ ရရွိခြင့္၊ မတရားသျဖင့္ စီးပြား ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားမွ လြတ္ကင္းခ်မ္းသာခြင့္၊ အလုပ္သမား လယ္သမားမ်ားရဲ႕ အနည္းဆံုး အခြင့္အေရးမ်ားကို အစိုးရမွ ေစာင့္ေရွာက္ေပးျခင္း၊ လူနည္းစု တိုင္းရင္းသားမ်ာ၏ အနည္းဆံုး အခြင့္အေရးမ်ားကို အစိုးရမွ ေစာင့္ေရွာက္ေပးျခင္း၊ တိုင္းျပည္တြင္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးတိုင္း ကိုယ့္ဘာသာ၊ ကိုယ့္ဓေလ့၊ ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈ အတိုင္း ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ခြင့္၊ အိုစာ နာစာ၊ အထိအခိုက္ ေလ်ာ္ေၾကး ရန္ပံုေငြ အစရွိသည္တို႔ကို အစိုးရက ထားၿပီး အိုမင္း၍လည္းေကာင္း၊ နာဖ်ား၍လည္းေကာင္း၊ ထိခိုက္နာက်င္၍ လည္းေကာင္း၊ အလုပ္လုပ္ခ်င္ေသာ္လည္း အလုပ္မရႏိုင္၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း မျပဳစြမ္းႏိုင္သူမ်ားသည္ အစုိးရ၏ အေထာက္အပံ့ကို ရရွိခြင့္၊ ဒီမိုကေရစီ အခြင့္အေရးမ်ိဳးေတြလည္း ရွိရမယ္။ အထက္ပါ အခ်က္ေတြဟာ ဒီမိုကေရစီ၀ါဒရဲ႕ အေျခခံေတြပဲလို႔ ယူဆတယ္။ ဒီလို အေျခခံတရားေတြကို ရည္႐ြယ္ရင္းရွိတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းဟာလည္း ဒီတရားေတြနဲ႔ ညီတဲ့ အမ်ားဆႏၵအရ ေ႐ြးေကာက္ျခင္း၊ ဆံုးျဖတ္ျခင္း၊ ေဆာင္႐ြက္ လုပ္ကိုင္ျခင္း စတဲ့ နည္းစနစ္မ်ိဳးသာ သံုးရေပလိမ့္မယ္။”